Dla rodziców



Rozwój społeczny dzieci w wieku przedszkolnym



Naturalną cechą każdego człowieka jest dążenie do życia wśród ludzi, w społeczeństwie. Pierwszą grupą społeczną z jaką styka się dziecko jest rodzina. To tutaj rozpoczyna się jego droga do człowieczeństwa. W rodzinie mały człowiek nabywa nawyków, przyzwyczajeń, tu kształtują się jego opinie, postawy, potrzeby, stosunek do drugiego człowieka i samego siebie. Postawy rodzicielskie wyznaczają następnie przebieg procesu socjalizacji dziecka w przedszkolu, zwłaszcza, że większa część dzieci przed przybyciem do przedszkola przebywała tylko w kręgu rodzinnym. Dlatego więź dzieci z rodzicami jest bardzo silna. Dziecko nadal bardzo chętnie przebywa w towarzystwie rodziców, zwraca się do nich z problemami, oczekuje pomocy. Nie ma przed nimi żadnych tajemnic. Niezwykle ważne jest to aby pielęgnować tę więź, pomimo coraz większej samodzielności młodego człowieka. Właściwa atmosfera w domu, pomoc bliskich, ich wsparcie ułatwiają bowiem pomyślne rozpoczęcie edukacji. Dodatni wpływ na rozwój społeczny dziecka wywiera aktywna postawa rodziców wobec pracy zawodowej i środowiska społecznego. Ważną rolę odgrywa też prawidłowa postawa rodziców wobec przedszkola i nauczycieli. Życzliwość, wyrozumiałość i chęć współdziałania ułatwia dziecku odnalezienie się w nowej rzeczywistości.

Przestąpienie progów przedszkola jest następnym etapem socjalizacji.

Wraz z rozpoczęciem edukacji przedszkolnej dziecko wkracza w nowe środowisko, zupełnie mu dotąd nieznane. Staje przed koniecznością nawiązania kontaktów z nauczycielami i rówieśnikami w grupie. Rodzina nadal pełni swoje funkcje opiekuńczo-wychowawcze, ale stają się one bardziej skomplikowane. Od czasu rozpoczęcia edukacji przedszkolnej krąg kontaktów społecznych systematycznie się poszerza z rodziny na nauczycieli, innych pracowników przedszkola, rówieśników i osoby obce. W tych skomplikowanych układach społecznych każdy odgrywa inną rolę. Dorośli troszczą się o dziecko, pomagają mu, są autorytetem, natomiast rówieśnicy są przede wszystkim towarzyszami gier i zabaw. Odtąd jego bardzo ścisłe związki z dorosłymi zaczną się stopniowo rozluźniać na rzecz coraz bliższego współżycia z rówieśnikami. Jest to bardzo pozytywne i pożądane zjawisko społecznego rozwoju dziecka. Uczy współdziałania i współpracy, wytycza kierunek do kształtowania jego osobowości. Prowadzi do coraz bardziej świadomego i celowego działania, wyrabia poczucie obowiązku i odpowiedzialności za siebie i innych.

Przedszkole od zawsze stara się stwarzać jak najlepsze warunki dla wszechstronnego rozwoju wychowanków. Zamierzone i celowe oddziaływanie wychowawcze tej instytucji staje się głównym czynnikiem rozwoju dzieci. Wiadomości, umiejętności i sprawności jakie osiągają powodują kształtowanie się osobowości, charakteru i zainteresowań. Rolą przedszkola powinno być tworzenie takich warunków, przykładów i sytuacji, aby dzieci mogły bez problemu wejść w następny okres rozwoju jakim jest młodszy wiek szkolny i stać się w pełni wartościową jednostką dla społeczeństwa.


Dyrektor przedszkola
mgr Anna Pruchniewska